دلگیر - قفس زندگی

قفس زندگی

چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد / چه نکوتر آنکه مرغی ز قفس پریده باشد


هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

                             از این زمانه دلم سیر می شود گاهــی

عقــــاب تیــز پــر دشتـــهای استغنــا

                           اسیـر پنجــــه تقـــدیر می شــودگاهی

 صدای زمزمه ی عاشقـــانه آزادی

                         فغان و نالهء شب گیر می شود گـاهی

نگـــاه مردم بیگـــانه در دل غربــــت

                        به چشم خسته من تیــر می شود گاهی

مبر ز موی سپـیدم گمان به عمر دراز

                         جوان ز حادثه ای پیر می شود گـاهی

بگو گر به جـــایی نمی رســـد فـــریاد

                         کلام حــق دم شمشیر می شود گـــاهی

بگـــیر دست مرا آشنـــای درد بگــــیر

                       مگو چنین و چنان ، دیر می شود گاهی

به سوی خودمرا میکشد چه خون وچه خاک

                       محبت است که زنجیر می شود گاهی

 





نویسنده : ; ساعت ۱۱:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢٩
کلمات کلیدی :دلگیر