زندگی با همه ی تلخی ها و شیرینی هایش و با همه ی پستی و بلندی هایش تنها بهانه ایست برای تجلی عشق.
اما افسوس و صد افسوس که ما از زندگی تنها قفسی ساخته ایم تا روح سرکشمان را اسیر کنیم .
تفاوت تنها در جنس و شکل قفس هاست اما در کل آنقدر غرق این قفس ها شده ایم که آزادی را فراموش کردهایم و دلخوشیم به رنگ و لعاب قفس هامان.
گاهی اوقات فکر می کنم که ای کاش من هم میتوانستم آزادی و لذت رهایی را فراموش کنم و مثل هزاران نفر دیگر که دلخوشند به قفس هاشان و با زندگی در قفس خو گرفته اند، زندگی کنم اما نمی توانم.
ترجیح میدهم برای پرواز جان بدهم تا آنکه در حسرت آسمان بسوزم.
کلمات کلیدی :سر آغاز
